Mombeek

De Mombeek ontspringt in Widooie, een deelgemeente van Tongeren en mondt op de grens van Sint-Lambrechts-Herk met Alken uit in de Herk.

De Mombeek is 24 km lang en de belangrijkste bijrivier van de Herk.  Heel even, over 12 meter, loopt ze langs de grens tussen Sint-Lambrechts-Herk en Alken.

Zowel de Mombeek als de Herk vormen de natuurlijke grens tussen zuidelijk Hasselt en Alken. Beide beken verdelen hun water over twee parallelle lopen: de Kleine Herk en de Oude Herk en over de Mombeek en de Oude Mombeek.

De smalle beemdgronden van de Mombeek kwamen vroeger regelmatig onder water te staan tijdens langdurige regenperiodes. Zo kwam destijds de Heerweg (de huidige Luikersteenweg in Wimmertingen) al dikwijls blank te staan. De kanunniken van de orde van het Heilig Graf legden daarom een brugje aan over de weg om de kapel aan de overkant van het klooster te kunnen bereiken. In 1312 verlieten de kanunniken van het Heilig Graf dit klooster. Redenen hiervoor waren het drukke verkeer op de Heerweg, de overstromingsellende aan de Mombeek en de afstand van hun klooster tot de kapel.

Omdat de Mombeek de laatste decennia regelmatig overstroomde, werd een aarden dijk gebouwd, ten oosten van de Stevoortse dorpskom om het water op te vangen.

De Mombeek voedde tal van watermolens, zoals de Croesmolen in Vliermaal, de Wintershovenmolen nabij de hoeve Desseneer in Wintershoven, de Rootmolen in Vliermaalroot, de Bombroekmolen (nu niet meer aan de Mombeek door het verleggen van de bedding) in Kortessem, de Luimertingenmolen in Kortessem en de molen nabij het kasteel van Mombeek tussen Rapertingen en Wimmertingen en de Watermolen in St-Lambrechts-Herk. In totaal waren er 12 watermolens op de Mombeek. De naam van de beek is dan ook een samentrekking van Molenbeek.

In de loop der tijden werd ze MolenbeekHerckbeekHamptbeek of Kertsbornbeek genoemd. 

Deel dit bericht