Luc Pollé loopt. Luc loopt hard, ver en ver van huis. In 2019 werd hij gebeten door het marathonvirus. Sindsdien werd lopen een levensstijl, een passie die hem uitdaagt om steeds opnieuw zijn grenzen te verleggen. Drie (van de zes) Abbott World Major-marathons - ook wel gekend als ‘de grote zes’ - schreef hij inmiddels op zijn palmares. 

Gingen al voor de bijl: Boston, Chicago en Berlijn (2 x). Nog af te vinken: New York, Londen en Tokio. De deelnemerslijst van één van de grote zes halen is al een uitdaging op zich. Om te mogen starten, moet Luc met zijn 45 jaar een officiële marathontijd lopen van minder dan 3 uur en 2 minuten. Vorig jaar klokte hij in Madrid af op 2 uur en 53 minuten. Ondertussen is Luc's startticket voor Londen 2026 een feit. 

Hoe krijgt hij dat voor elkaar? ‘Om onder de 3 uur te blijven maak ik een 100-tal trainingskilometers per week. Om tijd te besparen loop ik dagelijks van bij mijn thuis in de d'Erckenteelstraat naar het werk in Sint-Truiden, en kom ik met de fiets terug, of andersom. Weer of geen weer. Op zaterdag staat er een training van minstens 20 km op de planning, en op zondag een "recuploopje". Mijn hoogtemeters loop ik bij elkaar op de Steenberg. Ik heb er ondertussen al een supporter die me helpt mijn rondjes te tellen." Maar met lopen alleen kom je er niet. "Nee, klopt. Slaap is een factor die veel mensen onderschatten. Dat durft al eens een uitdaging te zijn, met het vroege opstaan voor het werk en de hobbies van de kinderen. Voeding is nog zo'n belangrijke.’

En dan is er natuurlijk nog Lucs geheime wapen, Kim. ‘Dat mijn vrouw Kim me steunt in mijn loop-avonturen betekent echt veel voor me. Niet alleen voor de praktische dingen, maar ook voor de emotionele support. Op wedstrijden staat ze steeds op de juiste plaatsen langs het parcours om me door moeilijke momenten te helpen." 
Samen delen Luc en Kim ondertussen heel wat leuke herinneringen aan Luc's loopwedstrijden. "Qua sfeer zijn de marathons in Amerika onevenaarbaar. Superveel animo is er daar langs het parcours: straaljagers die door de lucht suizen, barbecues langs het parcours, supporters die klaarstaan om je ijsjes in je handen te duwen … of whisky! Die heb ik toch maar vriendelijk geweigerd.’

Op naar Londen 2026!